paradox
er zijn eeuwen in mijn jaren
overgegaan naar kleine
telminuten die telkens
iets van me nemen
een beetje leven die in
zorgen de twijfels aan
mij gunnen, de stap
naar het overgaan
in rap tempo
versnellen
toch heeft het ook iets
gegeven, een paradox
op het voorgaande, een smiley
met vele gezichten en duimpjes
die zich verzetten tegen het
meubilair van het toetsenbord
“ of all kinds of love “ die aan al mijn
smaakpapillen bleven kleven, de lust
van het spelen, het ervaren van gulheid
in betaalde liefdes, het gratis serveren
van “ the true love “ het geven en nemen
dat als voorgerecht en toetje aan alle
verwachtingen in dit bestaan hebben voldaan
Geplaatst in de categorie: bedankt

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!