monologue intérieur
mijn ziel maakt antivries
waarom wil zij overleven
als een plant in poolgebied
ik schik bloemenkransen
op je graf terwijl ik wacht
op een ver bericht van jou
misschien ben je alleen
maar even verdwaald
zwerf je een beetje
zou het kunnen dat je
aan een ketting van veren
uit de hemel zakt
mijn hoofd met zachte
handen vastpakt
zou het kunnen
de stille stem
in mijn hoofd
nog altijd
bloemen op je graf
Geplaatst in de categorie: verdriet
rouw 3.0 met 5 stemmen 
77
77
Er is 1 reactie op deze inzending:
verlangend weer
in vervoering
langs mijn blauwe hemelkoord
weer naar jou ...
*