Achter de gesloten poort
Brandnetels tussen kinderkopjes…woekerende jeuk aan
onze blote benen.
We strekken onze armen
door de roestige spijlen naar de weegbree
tegen het bultjeskrabben.
Rennen
langs de veldstenen muur. Op een losse steen
vouw ik mijn handen en geef je een zetje.
Trek me omhoog.
Samen klimmen we er overheen.
Avondzon ruikt aan rozemarijn en grote pollen tijm.
Oh, good old thyme overleeft op mierenhopen.
Handen aaien de houtige bollen.
Langs de gele wijnruit. Vergeten. Wist je dat het ook helpt
tegen schorpioenenbeten?
Dan reik ik citroenmelisse voor je speelse plukken. Hang ze
achter je oren. Groeien je haren lang…
als we proeven van de mentha x piperita – piperata,
het woord is als cantata. Om beurten klinken we:
Piperata… piperita mentha x.
Vingerhoedskruid langs de hedera helix. Dikke ronde hommels
zingen de kelken uit.
In een lege kruipen onze pinken.
Krult het koperen hengsel
aan de groenhouten waterpomp.
De lamme arm hangt er bij. Verstomd. Stil.
In de waterput drijven
mussenzwermen verloren
op hun rug.
Zachtjes trekken we ons terug.
Alsem…
dan valt jouw oog op de papaverbollen.
Schuin buigen onze hoofden. In onze oren ruist het zaad.
We laten ze achter,
opdat we niet vergeten
waar we zijn geweest.
... Voorlopig de Laatste van een Dikke 100 Gedichten.
Ik heb in deze Poëzie-o-theek de Liefde van mijn Leven gevonden en zal altijd
naar Haar Terugkeren.
Elk Gedicht, elke Reactie op deze Site is mij even Dierbaar gebleken. Alle Letters
zal ik Absorberen en Reorganiseren om Ruimte te maken voor Nieuwe.
Dank @R.E.N.S. en al jouw Denkers en Dwarsliggers,
Jij Zag als Eerste iets in mijn Schrijfsels, de Urgentie en de Positieve
Intentie. Oneindig Dank daarvoor!
@Max, dank voor je Tableau Vivant! Jullie hebben me aardig wat
Malicieuze Malafide Zwarte Bessen doen vergeten…!
Al jullie Windvlagen bliezen mij Omhoog. Aan Mij of Anderen gericht,
Bewust of Onbewust, Wel of niet Doordacht Geschreven.
Ik Hang nog in de Bomen!
Maar een Vrijbuitelaar moet ook op Tijd weer
Nieuwe Avonturen beleven. Met de Pootjes weer de Klei in.
Wie weet tot Gauw!
Voor de Nieuwsgierigen onder Ons... Wie ik Ben…?
ik ben een duizendpoot ...
16 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: actualiteit
voorlopig
50
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
Bedankt en wellicht tot later.
beste dichtvriendin,
Nu ik deze laatste
twee woorden intik
denk ik spontaan
Ja, dat was je en dat ben je!
In elk geval voor Rens en mij,
een wonderlijke duizendpoot, een meer dan welkome
bijzondere surprise
met exquise gerechten
in allerminst hapklare brokken
maar als frutti di mare
op een quattro stagione
di Toscane
en delicieuze artisjokken
maar met de promesse
van ritornare,
daar houden wij
jou zeker aan!
PS: de pootjes in de klei
van de vrijbuitelaar
zie ik zo voor me...
is het de scola die jou roept
of zijn het andere avonturen?
Partir c'est mourir un peu...
mais retourner,
c'est vraiment mieux!
het raakt me om te lezen dat je ons gaat verlaten
als het slechts tijdelijk blijkt, hebben wij niets te vrezen
maar
kunnen we er niet nog even over praten
een poëtische wandeling door een uiterwaard maken
over een dijk, door het slib (als dat nog niet opgedroogd is)
dan zoeken we een paar torretjes, kevertjes, kriegelige beestjes
of hoe die dingen ook heten
en dan kun jij ons vertellen wat jij allemaal weet en...
ik weet het, het is te laat, ik probeer te grijpen
naar het laatste halmpje ijdele hoop
ach
ik begrijp ook wel wat je schrijft
bedankt in ieder geval
voor wat je hebt gebracht
Rens