Nooit zag ik haar

nooit zag ik haar
gezicht
haar handen maar
slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier

maar de wolken
breken het licht
op de spiegel
van het water
waardoor ik nooit
haar gelaat meer
zal kunnen zien

Biografie van deze schrijver

ongekend

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 10