ontwaken

de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.
ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes huilen, een teder gebaar,
in deze bewolkte ochtendstond

voor mij heeft dat iets aandoenlijks
als ik zo door hun dunne vliesjes staar,
zou ik graag het vallend vocht,
in een vertragend tempo,
willen opvangen in mijn mond
.
onderwijl buigen de takjes
onder het lichtgewicht
ook zij moeten wennen aan
de zo gewenste omslag
de bladeren lijken te wuiven
door loskomende druppels
bemerk ik een ingehouden lach

*
fluisterend roept een passant,
tijdens het staren en turen,
een enigszins gedragen -gedag-

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 18 augustus 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

regendruppels

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 21