voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.165):

Glimlach

Ik heb het nooit geweten
hoe jij vastliep
in monogame ellende
die zomervolle boom waar je onder schuilde

vergat je de ruwe bast?

Ik op mijn beurt wierp mijn waarheid
steeds opnieuw in vergeetvijvers
of soms begroef ik ze op plaatsen
waar geen dromen meer bedacht worden

op voor jou onbekende locaties

Ik kalk nu jouw versteende glimlach
ergens op een woordenschutting
en meen zo iets van jou met me mee te nemen
het voelt vrij eigenaardig

mijn papieren omhelzingen te aanschouwen

GBB - 20 augustus 2026

Schrijver: Gerhard Burgers, 20 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: