Glimlach
Ik heb het nooit geweten
hoe jij vastliep
in monogame ellende
die zomervolle boom waar je onder schuilde
vergat je de ruwe bast?
Ik op mijn beurt wierp mijn waarheid
steeds opnieuw in vergeetvijvers
of soms begroef ik ze op plaatsen
waar geen dromen meer bedacht worden
op voor jou onbekende locaties
Ik kalk nu jouw versteende glimlach
ergens op een woordenschutting
en meen zo iets van jou met me mee te nemen
het voelt vrij eigenaardig
mijn papieren omhelzingen te aanschouwen
GBB - 20 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!