voeg je netgedicht toe

Netgedichten over overlijden

netgedicht (nr. 1.511):

Louterend

op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen

over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden

vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt

hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis

zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende huid

Schrijver: J.Bakx, 21 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 120

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

J.Bakx, 2 dagen geleden
Als je dáár achtergelaten wordt, moet je leren navigeren zonder houvast. De mensen die die plek herkennen, die er zelf waren, weten en voelen de diepe verlorenheid. Dank je wel, beste Peter.
Peter Toll, 2 dagen geleden
een zeer bijzondere poëtische weergave van de enorme moeite die het kost om je een weg (naar huis) te banen door het onherbergzame gebied van groot gemis en diepe rouw

zeer herkenbaar!


bijzonder graag gelezen, Joseline
J.Bakx, 3 dagen geleden
Dank je wel, van Xanten.
van Xanten, 3 dagen geleden
... pijnlijk mooi geschreven, Joseline...

reageer Geef je reactie op deze inzending: