Nabijheid van het bos

In de nabijheid van het bos voel ik
wat de zee mij brengt met al zijn verlangens
de stilte is geen einde, maar een begin.

De bomen vangen de verre, zilte wind,
terwijl de koorts van de wereld langzaam zakt.
Ik ren niet meer, ik vlucht niet langer weg;
ik sta hier simpelweg en adem mee.

Om mij heen breekt de harde grond open.
Een jonge varen duwt door het asfalt,
de regen voedt de wortels van het groen,
en spoelt de oude sporen nuchter weg.

Mossen kruipen over muren van beton.
De menselijke ruis trekt eindelijk weg.
De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.

Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.

bos kust klimaat

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9