pppd

het luistert de nacht in stapelt de dag
herleeft het etmaal, ervoor en erna

balanceren op het grote vlak, de vloer
de straat en het eelt dat schuurt
over de ruwheid van de laan
waartoe het pad me leidt

alsof het kind in mij speels de rondjes
draait die het lot laat duizelen
in de scherven van zijn plezier

hij weet nog niets van het spel
der volwassenen, ontvankelijk
voor ieder droom speelt hij
het gegeven nachtelijk theater
na met soldaatjes en
kleurrijke klei

alsof niets ter deze aarde deze
carroussel kan beremmen en het
beheersen van de toonladder die
met vereende klanken de muziek
laat marcheren op bedrieglijke
onbegaanbare wegen

zou deze carroussel mijn taal kennen?

... ben al vijf maand onderdanig aan pppd, draaiduizeligheid met aanverwante artikkelen ...

Schrijver: elze, 22 augustus 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

mij

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 11