ontluikend

samen,
hij jong
ik al ver,
en sprak over mijn verleden tijd
zo dicht nabij de horizon

hij straalde
als een helder blinkende ster
weliswaar nog uit prille honing geboetseerd
en draaide aan de lier,
onderwijl,
haast broos naar ontroering

het was alsof zijn muziek
mij meenam in een ontluikende passie
en waarin ik ontegenzeggelijk verdwaalde

hij kende de ontsnappende uitstraling
van een vroege troubadour
de snaren waren reeds in engelenakkoorden

zijn glanzende ogen brachten de toehoorders
en mij
in vervoering

wonderwel
groeiden we naar elkander
zonder enige oefening vooraf

het was bij een feest van mensen in hun avond
maar vooral bij degenen die ondanks
ieders late zware adem

de ondergaande zon haar stilte gaf
en het hart van elkeen aan elkander bond

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 2 september 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

mistiek

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 49