‘Er is geen stem die hij nog horen wil’

Er is geen stem die hij nog horen wil
op dit tijdstip, dit moment van de dag;
geen ogen meer die hem nu mogen zien
in zijn bubbel, zijn leven in dat hoofd.

En toch is er hoop dat zij blijven zal
als een lichtpunt, een reden voor dit zijn;
de liefde waar hij zich aan laven kan,
aan haar woorden, haar zinnen als zijn troost.

Als dat maar goed gaat, - zie de broze staat
van de broedplaats, de bühne voor de bard;
zijn dichtend hart dat haar wel voeren wil,
niet als voetnoot, als bijzaak in haar schoot:

hij is als de dwaas die toch wel door gaat,
langs de grenzen, de regels niet meer volgt.

Biografie van deze schrijver

concentratie samenzijn bezorgdheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 57