Schoonhèd laot heur nie gheraoke

schoonhèd laot heur nie gheraoke
ik deurleve dè mit m'n ziele,
un kwetsbaor baken
dè roert, beroert ende ontroert,
mar altijt isse daor,
ok as 't gemis deur d'n daghen trekt
.
immers, in zulcker uren
is 't veulal zuuken
naor troost of unne balsem
veur unne oude wonde;
dan schenckt un kleur heur glans,
of roept un beelde
dè helt noar liefd'
ende noar gebrooke nabij-zijn,
woar d'n nacht
d'n dagh ontsteelt
.
't is geliek un teer brughske
over stille waoters
van verlanghen;
't vult de verwachtinge
geliek un licht
achter verre nevels,
iets woar 't herte
al zwiegend omme vraogt
.
ende wanneer ok 't denke
inghesloten raakt
of bevanghen in zwoare schaduwen,
blijft er soms hope
als leste lampe branden,
die mij draagt
deur kloosterzwarte,
eindeloos lange gaongen

... 2010 Juliaanse taal ...

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 17 september 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

troost

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 148