Teere zielerverlanghen
Ghij zijt in mij,
raekt mit dijnen lach mijn siel.
Ghij en cunt dat niet beletten,
een schoone blick en is immers vrij,
gaet deur mueren henen,
en laet sich niet besetten.
.
Ic ben in dij,
niet omdatter ghij dat wildet,
noch darum dat ghij daeromme sout vraeghen.
Ic weerkaetse in dijnen spiegel
een stucxken hemelsch blauw.
.
Somwijlen gaet het licht sijnen eyghen wegh,
en laet sich niet vanghen,
noch vermenghen mit dat ghene dat ic segghe.
Maer het begleydt ons wel
mit versoenende gesanghen.
.
Handen connen het niet grijpen,
dat onbegrepen zielerverlanghen,
miskennt deur aerdsche pijne.
Maer toch is het altoes daer,
het compt in dijn herte
als ooc in het mijne.
... juliaans
2008 ...
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!