Tranenbiotoop

Het vergeten eindigt zich niet
opnieuw moet er worden vergeten
in volle bewustzijn van leven
zoveel liefde is er weggegeven

mijn beste vriend voor het duister
het is een wonder, dat ik nog luister
met licht dat je achter hebt gelaten
in jouw weemoedig droomdomein

de muren van de oude wereld
worden langzaam weer van steen
ik breek de illusies stuk voor stuk
en adem door de scheuren heen

zo draag ik het duister en het licht
verweven in een nieuw verbond

het is fijn weer mens te zijn
met alles wat ik intrinsiek hoop
ondanks mijn tranenbiotoop.

wereldleed verdriet menselijkheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 57