voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.483):

Wat een boom mij leert

Oude wijze boom
wind trekt door de brede kruin
niets blijft hetzelfde


Ze staat in het licht
als iets dat niets wil bereiken en
toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.

Haar takken raken de
lucht alsof ze luisteren naar wat in het
vroege uur verscholen blijft; een stroom ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.

Haar wortels verdwijnen
waar mijn ogen niet verder kunnen, maar
juist daar begint iets dat mij leert dat groeien niet altijd
zichtbaar is, dat wat draagt vaak verborgen blijft onder het oppervlak.

En wanneer de wind door
haar bladeren trekt, verandert niets en toch
alles; een ruis trekt door de kruin en neemt mijn haast met
zich mee, zodat ik begrijp dat blijven soms ook een vorm van bewegen is.

... Geïnspireerd op deze film: www.youtube.com/watch?v=Jz3ZFokzD7c ...


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 23 september 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: