zieghe mar in mijn oghen
de vruchten van mijnen lach
zijn zo eevendigh te plukken
kijck mij ghewoôn mar an
't most al vremd loopen
moght dat niet gelukken
.
laot 't onbegrensde binnen
den mont hoeft niet open
gheen hant hoeft ghij te reiken
selfs stormen nemen af
ende gaon op streelen lijken
.
zieghe mar in mijn oghen
ende de rimpels daor omheen
ghij zijt dan uiteindelijck,
zo weet ick seker,
verre van allene
... juliaanse taal ...
Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 25 september 2026
gmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: emoties
delen Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1
1
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!