Klare horizon
De horizon kleurt langzaam klaar
het diepste zelf is zuiver waar
de wind fluistert wat de stilte al wist
de morgenstond verdrijft de mist
Een nieuw en helder spiegelbeeld ontwaakt
terwijl het oude denken langzaam staakt
de woordenstroom zakt in de weidse oceaan
de pasteltinten van een droom breken aan
Het is de erosie van de trotse geest
die niet langer zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet eenzaam luid
en wist het oude zeer en twijfels uit
De klok verliest haar dwingend ritme nu
de storm bedaart en maakt de ziel compleet
wat vastzat in een veel te strak verband
vloeit als getijde weg in zacht en warm zand
En in die bleke zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots maar vrij en puur
klaar voor een onbeschreven uur.
27 september 2026
Geplaatst in de categorie: welzijn

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!