Vlindergrond
Deze late liefde onder schrale nazomerzon
was al geboren voor de tijd verslond
wat niemand ooit kan aanraken
nevelwoorden hebben groot bereik
maar afstand kan geen liefde wegnemen
en de klok toont geen eeuwigheid
nieuwe geluiden bewegen zich
boven het roerloze van jou en mij
achter schaduwweerspiegelingen
want heimwee kent een zwaard
en daar sta ik dan in de naaktheid
getuige van mijn eigen droogbloemen
vergeten velden zeuren in jammerwind
doorweekt van wat achterbleef
de ongepolijste slagregens
onuitgesproken woorden dwalen
zoekend en smachtend door jouw straten
nog steeds die echoloze ontsteltenis
heel jouw stad smeekt om antwoorden
eigenlijk ben ik het zelf
die een gebouw niet wist op te richten
zelfs geen gedenkteken
of een zuil van herinnering
jij kon zelfs grond laten leven
en de vlinder die ik was
vergat erop te landen
gmail.comGeplaatst in de categorie: emoties
heimwee
461
Er zijn 6 reacties op deze inzending: