Als d’einder naeket

als verlaten aerde
haer killen kimme thoont,
dan wijckt de hope
ende taent het innigh vier
.
de verte wast onsiendigh groot,
stof verwordt tot kouden steen;
doch in- ende uytademen
legghen stillekens meer bloot, dat
.
nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken,
ende als ghi uwe ooghen wijder opent,
valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot:
dat wat ghi behoeft als daghelijcx brood
.
niet dat ghi der verlatenheydt ontgaet,
in haren vollen omvang
ofte in begeerde schaersheydt;
doch kleuren van oorspronckelijcke woorden
sullen mij draghen, verder op den wegh,
naer oorden
noch ongekend

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 16 oktober 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

juliaanse taal

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.7 met 3 stemmen 101