voeg je netgedicht toe

Netgedichten over natuur

netgedicht (nr. 3.913):

Morgendauw

Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil


De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.

Voor wie intens voelt, is de wereld vaak te luid,
maar dit vroege uur biedt een veilige haven.
Het verzacht de scherpe randen van de voorbije dag
en brengt de overprikkelde ziel weer thuis.

Ook wie nuchter door het leven wandelt en bouwt,
herkent in deze breekbare helderheid een stille kracht.
Het herinnert ons eraan dat na elke donkere nacht
de aarde zich herstelt en weer rustig ademhaalt.

Wat vandaag zwaar weegt of juist in schoonheid glanst,
maakt morgen plaats voor een nieuw begin.
De dauw verdwijnt, maar de geborgenheid blijft,
als een anker bij elke unieke stap die je zet.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 19 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: