geschakeerd
nu het kouder wordt, de herfst meer
kleurt, de wind gaat wervelen, de regen
sombert tegen de ruiten is alles vreemder
dan al die jaren hiervoor
het donker kent geen vergelijk, het dient
zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de
zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan
schaduwen verdwijnen en trekt de rook
van de houtkachels slome sporen
alsof het leven hapert, de tijd weer
een jaarring legt op de vele vragen
die geschakeerd de maandenkrans
telkens in dezelfde rij plaatst
moge deze herfst zacht over onze
gedachten strijken, en de stilte ons brengt
waar woorden niet meer nodig zijn
Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!