verscholen traenen

daer zijn van die stonden
waerin een oud ghevoelen
sich losscheurt
van mijn nieuwe lente

ghelijck oude wortelen
die onder ’t herte
noch eenmaal suyghen
aen wat voorby is

schrael
ende sonder warmte

een onbegrepen negatief
bleef achter
in grijs ende swartwit

alsof de siel
in hare verscheuringe
selve niet en wist
waerheen sij vallen moest

nimmermeer sal die heugenisse
in sorgende liefde
worden ontwikkelt

want sommige beelden
blijven verscholen
in het duyster
waer niemand hen
meer kleuren kan

ende seker niet
tot een somersch bouquet

doch somtijts
wanneer mijn nieuwe lente
heel stille wordt

valt uyt dat oude donker
noch een traen

die niemand siet

maar mijn herte
kent haren naem

... juliaanse taal ...

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 24 oktober 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

kerima

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1