Nalevering

Als gigant
van de puurste bagger
in modder
verstoken gebleven

treurig verheven
hemelen vermeden
voorbij elke
kribbige indroging

de kleibrekende
berekenende golfslag
in verpletterende potten
verstijfd

Het wachten is
op de nalevering
aan zo’n eiland
dat iedere maat der dingen
verloor –

het slib droop
rond
de standvastige poten

van de eeuwig zwevende

Schrijver: R.E.N.S., 10 november 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

verdichting

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4