met of tegen je
dat ik schrijf, dat is mijn
persoonlijke aard waarin
ik mijn voortdurend nestel
in de kou van onduidelijke
zekerheden
waren ze warmer geweest
iets triomfantelijker, een lach
opnieuw gebaard op de
uiterwaarden op mijn gelaat
haha, dan was ik mij niet, niet
wie ik ben en nimmer zou willen
zijn, mijn mimiek is de burcht
waarin ik schuil
wel smile ik in het binnenste van
mijn geest, nimmer is het gepast, ik
noem het mijn komisch zwijgen
af en toe is het struikelen over
ontoelaatbare wegen waar ik
me bezeer aan de schaterij
van mijn eigen hoongelach
en dan denk ik aan mijn
vader die vaak de zinnen
prevelde toen ik kind was
“ lach niet overal om en wees
eens serieus “ tja..hij dacht dat het
leven een ernstig verhaal was….
zou kunnen, het is maar net welk
moment je kiest wanneer het tij
tegen je of met je is
Geplaatst in de categorie: individu

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!