3.130 resultaten.
Schaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
686 De schaar is applaus
dat klapt met poten
niet uit joyeuse bijval
maar om te versnijden.
Zij beperkt de wildgroei
van overtollig uitwas;
de scherpte van randen
maakt zij pijnlijk vers.
Ze is energiek wellustig
in het kappend knotten.
Zij ontzenuwt drastisch
het onderbuikgevoel.
In blindheid volgt zij
stippellijntjesmodellen.
Alleen…
De kamerwolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 In het kader van het dierlijke in ons wezen
Worden we gevolgd door een zielsverwant
Het leert ons tussen de regels lezen
We vergeten te vaak onze dierlijke kant
Het instinct als onze afgezant
Is het iets dat we moeten vrezen?
Dat we dieren zijn is toch bewezen?
Onze aard die in een jungle belandt
De wolf die mij vergezelt
Geeft me rust…
Het vonnis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
982 U heeft een misdaad begaan,
sprak de rechter
aangeklaagd voor ouderdom
het vonnis luidde schuldig
ik wankel claustrofobisch nu
in hooguit drie bij drie
tussen bed en enkele stoelen
kijk door de geranium bezette ruit
jeugdige bemoeials
schrijven wetten voor
vaste tijden schema’s
en de wasbeurt, zó gênant
hoe zalig is het zoemen
dat…
Terra Sigilata
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
869 gestempeld in herinnering
die oeroude verhalen
waar eens gestilde kracht verging
hemel en aarde elkaar raakten
de ravenzwarte morgengang
van uitgesleten stenen
loopt door de hesperidentuin
toen is de tijd verdwenen
zijn porseleinen beeldhouwwerk
streelt de zucht van diep verlangen…
De laatste wanhoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
725 Z'is weg, vervlogen
wie? - De laatste wanhoop
'n wolk opgezogen
in d'ijle atmosfeer
Eenzaam strand
priemt door pluizige vrieslucht
met 'n lans van gloeiend zand
verwekt 'n plaats waar twijfel
een nutteloze waakvlam is
Hoop ontspringt en ontwaakt
focust op de meelijwekkende horizon
wakkert zijn zelfdbeeld aan
beslecht simpel een…
Melkwitte wegen
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.317 Ik ben te armoedig om mij
op de melkwitte wegen te wagen,
te mager om het pad af te lopen.
Mijn vodden hullen mij slechts
in schijnvertoning, het masker
dat ik draag is doorzichtig als glas.
Meegenomen door het zwart
is het maar een kwestie van uren
…
of misschien dat ik zomaar
een bloemetjesjurk aantrek
en mijn balletschoenen om…
Inspiratie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
753 Een poëtisch proces
borrelt in grijze cellen
verhoogt de frequentie
in snel stijgende pieken
zinnen en woorden
strijden om voorrang
taalkundige chaos
die structuur behoeft
bedachtzaam open ik
de creatieve uitlaatklep
en ontrafel de inhoud
op het maagdelijke scherm…
Post
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Bliksemende orgelmuziek
vormt de achtergrond
voor een ondergronds paar
schaterende botten
Met z'n hand al aan
de afgebladerde deurknop
blijkt hij ineens
net te diep
doorgedrongen in die
betonnen tuin
Opnieuw stelt hij zichzelf
die bezwete vraag
wilt
durft en
doet hij het wel?
Plots verzonk hij
net te diep
in 'n kleverige angst…
Balanceren
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.304 Als een schim
balanceer je
op het randje
van leven en dood.
Vechtend, verlangend
naar het leven
voel ik je vragen
door je ogen.
Het heeft geen zin
om oorzaken te zoeken,
verwijten te maken
of te oordelen.
Het balanceren
kost je al genoeg
de inzet is hoog
het is leven of de dood.…
Debuut
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
961 Zonder kou zal mijn pen niet schaatsen
Zonder warmte blijft het een puntdicht.
Gedachten bij vreemde tijden en fraaie plaatsen.
Zonder dat het kabbelt naar enig evenwicht.
Deze stroming maakte het nog verdachter.
Het was zelfs dubieus voordat het bevroor.
Er zat geen behoorlijk metrum achter
en al helemaal geen fatsoenlijk metafoor.
Zonder…
Onthouding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
804 Ik heb hem bekeken en beelden vastgelegd
om te overleven de ultieme branding
hoe licht is de nasleep van luttele uren
er gebeurde iets dat het sneeuwde
lucht die haar onschuld bewees
de vraag van verwonden bezweek
het binnenlijf verlangde naar het blijven
van onderdompelen in dichtbij
vergingen beelden als verlaten schrijven…
De geur van herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
877 Zij reden over de zwarte grond
licht en bloemig aten gepocheerd
dronken pinot gris langs de cote
in het restaurant schoof zij haar
voet tussen zijn benen en hij
plukte zonnebloemen en schelpen
ze neukten ontelbaar in die tijd
tussen branding en afscheid
tussen liefde en spijt
tijd verstrijken en nergens oevers
Zij reden voorbij lavendelvelden…
Er zwenkt een vraag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
663 Vandaag slaapt haar spiegel
Druipt de hemel van haar zacht
Waar zijn de onafhankelijke
Hij die mannenkleren wast
Hij zwalkt de treden op of af
Drinkt uit haar ronde schoonheid
Toevallig zocht de nonchalance
Rood geverfde beelden buiten
Strijden er geen ridders onlangs
Zag ik hun zwaarden bedolven
Vandaag stonden namen stil…
Verstrooid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
920 Er zijn soms van die dagen
dat mijn brein maar half werkt
ik download gegevens
maar vergeet ze op te slaan
Recente data zijn verdwenen
vraag me niet waarheen
vermoedelijk ben ik
met een virus besmet
Dan leeg ik mijn geheugen
zet de juiste bestanden terug
en merk tot mijn genoegen
dat ik nog niet defect ben…
Machinist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De onderaards zwarte
verkoolde schuppen
sputteren het hijgend haardvuur
nieuwe hagel in
Bombastisch rokende schouw
kringelt nu de roetwalm naar de maan
fluitend ronkende motor
blaast nu het perron
nieuw leven in
Maar de oogkleppen
zagen enkel ongeoorloofde
vertraging en hij gaf
levenslang het volle pond
In zijn volgestouwde geest…
Spookdoos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.037 Hij liet haar lijken onder mes,
miste vorming aan haar grenzen.
Beeldde enkel ondiermens
en zijnde werd zij meesteres.
Zij hoopte gif in elke fles.
-zoop zijn avonturen lens-
Van huis weglopen werd haar wens
om 't even was hij zwerfprinses.
Met zwavelstokjes langs de deuren
zag zij zichzelf het liefste leuren.
Aan zijn oorsprong had ze…
Zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 De huizen zwijgen een halfverlichte straat
donkere klokken breken het asfalt in twee.
Hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
De vogel vliegt tegen de wachtende maan
verliest de vleugels stervend op het trottoir.
Hij die met gebogen tranen knielt en herinnert
De huizen zwijgen, het is al laat.…
Levenskaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
706 In mijn handen staan
werelddelen en oceanen
gekerfd,
met witte duimspijkers
op die plekjes
waar ze al geweest zijn
en rode waar nog niet
en zwarte waar nooit.…
Nachtbraker
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
855 Ik zoek de stilte van de nacht
waar een verlate fietser
afscheid roept
en mijn koelkast haar
eigen leven zoemt
De woorden die ik vind
binden letters op papier
mijn hond snurkt zacht
en ik, ik adem de stilte…
dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
844 Jouw handen
krullen,
dansen
als kleine engelen
en mijn lijf
huppelt
op bokkepoten
rond het jouwe,
heel even
het mijne,
heel even,
tot jij me
lost,
je vingers
doorzichtig worden
als het vlies
op mijn ogen
en jouw ogen,
waarin ik
verga,
vluchtig
oplossen
en jij,
verlost,
vlucht…