zo zag ik je zitten gehurkt in het gras een klaverbloempje plukken alsof het iets gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel…

behoedzaam kijk ik door je ogen lees de woorden van weleer ieder verhaal blijft ongelovelijk elke vertelling doet me zeer maar nimmer heb je mij bedrogen of ooit ook maar een keer verveeld want elke keer wanneer ik kijk aanschouw ik in jouw ogen mijn spiegelbeeld…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

De bevalling had je goed gedaan alsof je nu weer uren door kon lopen met een lichte en verende tred gedachten volledig en vervuld opnieuw geboren met leven geven De hechtingen deden pijn op een plezierige manier Je wachtte op een levensteken met knusse, warme woorden deken, kachel, olifant…

De vriend voerde het woord: de helft verzonnen, de rest gelogen. Het bos, de slagvelden van steen en kunstgras had hij veroverd met listen. Ik geloofde in die snedige stem, mijn tong was een knecht. Oren verwarden beloftes met bedrog, getroffen door bewondering. Zelfs de grap drong niet tot me door toen hij zei: “Mijn oma was gevechtspiloot…

neem je woorden uit je mond ik heb ze niet meer nodig omdat je er niet achter stond zijn ze nu overbodig neem je brieven van mij af leugens die ik bewaarde omdat je nooit echt om mij gaf zijn ze nu zonder waarde zeg je vrienden waar je bent ik heb ze nooit gemogen ze hebben mij niet echt gekend maar wel teveel bedrogen neem je foto…

Getroffen door een harde klap splijt een boom naast hen in twee het horen, zien verging ermee verstard, de staat tot volgend stap een arme eik werd vurig geblaakt waarvan, vol schrik, twee vrienden kapot iets meer naar rechts en... oh mijn god dan waren we verliefd geraakt!…

Ben je wel eens eenzaam kom dan in mijn armen Ik zal je met mijn eenzaamheid iedere dag verwarmen Voel je je weer leeg kom dan in mijn leven Ik zal je met mijn leegheid steeds bescherming geven Ben je pessimistisch laten we samen treuren Gedeelde smart is halve en opent nieuwe deuren Als je depressief bent huil dan maar met mijn ogen…

het warme oranje van de ondergaande zon en de azuurblauwe zee bij Heraklion het frisse groen van een beukenheg en gele paardenbloemen langs een binnenweg rode klaprozen in het graan het indigo van een pauwehaan en het diepe violet van lavendel ja, ik besef het nu toch wonderwel dit alles valt mij nu te beurt dat kleurenspel, een lust…

Hoe te zien? Als een zee die rustig was en weltevree. Dan de golven wild en snel. Binnen een dag, verbrak het spel. Golven waren weg kalmte is terug. Of niet helemaal het was te vlug...…

het meisje sprak dit doe ik niet hierin heb ik geen zin dus leeg je glas en pak je jas je komt er niet meer in de jongen dacht waar ging het fout? ik ken haar al zo lang gaf haar een kus als aan een zus nu sta ik op de gang het meisje huilde wat doe ik toch? hij is als een broer voor mij maar ik heb hem lief voel me een dief van…

De nacht is een broeierige deken over blote schouders lippen verglijden in een lispelend duister Vingertoppenfluisterend wind ik koele doeken om je krommende wervels Ik tel De wind fluit liedjes want vannacht komt ze ook bij jou langs en dan, in een vleug door een kier Achter het, voor boze mannen gesloten, raam zal ze…

Woest wild behaard beest uitzinnig jagend op mij wolf van top tot teen Heldere ogen kop laag bij de grond, tanden Je ontwijkt me slim en lacht me kwispelend uit…

Zomaar overdag in één der Amsterdamse straten Rijden mijn kleine vrienden langs mij heen Ik heb ze in de gaten Auto’s links en rechts aan stoepen geparkeerd Een weide met wat toestellen Voor kinderen in de buurt Voor allerhande spellen Voor mij lopen twee Surinaamse meiden hand in hand Zij zijn zo samen één en niet te delen Ze steken over…

De klok deelt met zijn wijzers wat wij vergeten als je wijst naar het verleden dat we weer beginnen met het vertrouwen dat we niet meer alleen verder gaan.…

Je bent niet de zoveelste vlinder, noch een even vluchtig zweven. Je bent van hier tot ver achter ginder, de laatste pure betovering gebleven. Je bent geen spreuk uit oude boeken, noch verbijsterd stil verstand Je bent de waarheid uit de doeken, met het verlangen in de brand. Je bent mijn jeugdig groen verlegen. Je bent mijn kansen…

Een been ben ik verloren, een been hangt er aan. Ik moet het nu gaan zoeken, anders kan ik niet meer gaan. Er kwamen vele benen. Een paste er, god zij dank. Die mocht ik gelukkig lenen. Nu loop ik alleen nog mank. Het werd me steeds aangeboden, als ik niet meer goed kon staan. Maar na een periode, zal alles beter gaan. Ik wil het…

Voor jou... zou ik de wind willen vangen Een steen laten zweven Of gewoon willen doen Alsof ik het kon Maar jij weet al dat ik het kan en verlangt geen bewijs van iets dat jij ook al voor mij zou doen R O V E R…

Weerkaatsende stem galmt rond en verdeelt de klank met karakter ze vertolkt haar eigenzinnige sfeer en trekt de aandacht, keer op keer Gedreven woorden verlaten haar mond en worden opgenomen door aandachtige oren niet één letter gaat ongehoord voorbij en dwarrelen in beminnende zinnen rond Gebarend vertel ze haar eigen verhaal luchttekenend…

Je bent hier net Het is hier prachtig De zee is rustig Het strand is mooi Voor wie alleen kijkt Lijkt alles zo krachtig. Stabiel als een rots in de branding Al lang niet kwetsbaar meer Vol zelfvertrouwen. Niemand die ziet Dat je op alleen zand niet kan bouwen. Storm is er achter de horizon Niet te zien vanaf een veilige plek In zeldzame…