Netgedichten over individu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.524):

In omloop

ik staar door het raam en ervaar
hoe achter mij de werkelijkheid draait
de lente is nabij, zo is mijn innige wens
mijn hoop is dat ik dan stilaan bedaar
als de mist oplost voorbij de wazige grens

schoon en schijn zijn gezusters van elkaar
zij voeden zich met woorden en beelden
verleiden soms tot een heuse openbaring
en brengen je in een zoete verleiding
totdat het verstand vraagt om een verklaring

ik heb het niet over onzichtbaarheid
immers wat het daglicht toont dat neem ik waar
het omgaan met een onaantastbare verscheidenheid
vraagt wel om een herhalend kruisgebaar