voeg je netgedicht toe

Netgedichten over individu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.653):

Ouderdom

Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.

Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.

Een droomloos en onwrikbaar samengaan,
gevangen in de ziel van een stilleven;
de rust van het volkomen stilbestaan,
aan de kosmos en het stof overgegeven.

Schrijver: Arnold Roodkop
27 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: individu

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: