Netgedichten over individu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.580):

tussentijds

een weg naar buiten te zoeken,
doorheen een mist
van heden en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken

maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en de rede
het ademen verstomt

achterom kijken en terug beleven
is een hardnekkig pad,
aan niemand gegund
maar eigen, zeker aan mijn bestaan
ik zou niet kunnen zeggen dat
droefenis aan mij voorbij is gegaan

toch drijf ik ook mee
in een zachte stroom meestentijds
in voorwaartse richting
maar wel in een meanderende droom
waarin hoop mij herinnert
aan verlichting