Netgedichten over individu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.532):

wat hij altijd al wilde

Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen

het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen

in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.

Wat hij al zo lang wil zijn
wat hij bij geboorte al was
een zuiver geluid tegen

de voor waar aangenomen
communis opinio
tegen het nawauwelen van

gedrochten van wensdenken
tegen het vrij schenken
van valse hoop.

Hij wil feitelijk
de tijdelijkheid oprekken
maar niet oneindig zijn

de pijn en het bestaan
niet vergeven
maar juist leren leven

met onverzoenlijkheden
in vrede met verdriet
vertrouwen bouwen

op liefde
ten lange leste.