voeg je netgedicht toe

Netgedichten over individu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.629):

Brakke grond

Geen ontkomen is er aan,
de groene amsterdammer trilt
en beukt nog na op brakke grond

Ik laat de bundel waaien, lichtend
in het late luchtdichte ijle
zuchten boven atmosferisch
hoge amazonebomen

niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans.

niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor bomen was
dat ik in 't naken van de schemer
een indiaanse waanzin dans

Schrijver: Max & Moritz
Inzender: MdL, 19 september 2026


Geplaatst in de categorie: individu

2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 26

Er is 1 reactie op deze inzending:

Van Xanten, gisteren
Oh, wat een intense drang
voor die puur gevulde chocolade
smelt ik boven het indianenwoud
niets kan mij nu nog weerhouden
hap naar omgekeerde gasbellen, zuchtend
luisterend naar een prangende serenade
van kikkergebrul en een onverholen escapade
met zomerkoude en winterhitte…
de fantasiaspiegel van een oeverloze maskerade
Die bonbone eet ik smakelijk, edoch onverhit
als er maar een kers in zit...

reageer Geef je reactie op deze inzending: