kunstmatige ontreddering
nu smaakt de drank mij ook niet meer
zijn de klanken van muziek veranderd
noch zie ik dat poppen dansen kunnen
deze gaan geen baltsende vlinders zijn
boven kolkend lava van een toekomst
waar kunstmatige ontreddering heerst
voel ik de drang later nog verdwijnen
elke noodzaak voor ritmisch bewegen
toch droom ik over sluipende beestjes
welke allang voorgingen in metaforen
onder groengekleurd water ontwaken
dáár waarachtige verheldering bracht
Geplaatst in de categorie: individu

Er is 1 reactie op deze inzending:
hopen dat kraters zich niet vullen met kolkende lava,
het water niet stagneren zal in het groen
maar helder kleurt, als verlossende kobaltblauwe vlinders