Alleen de stenen herinneren ons

Alleen de stenen herinneren ons
aan de geluiden die zij weerkaatsten;
zinnen als golven bedolven in tijd,
of het geheugen dat het verbruide.

Zeker de vensters ontgrendelen niets
van dat verleden, wat zich afspeelde
achter de deuren; afkeuring uit angst
en om waarheden die zich verkleedden.

Ondanks de spoken overwinnen wij
al die verhalen, wat wij doorvoelden:
diffuus bij vlagen, uitdagend én leeg,
maar geen ontsnappen, wat ons tekende;

hechtend aan liefde, vanzelfsprekend echt
uit een verlangen naar meer verbinding.

... Sonnet 6 ...

Schrijver: R.E.N.S., 1 september 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

geheugen perspectief

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.5 met 2 stemmen 60