Netgedichten over individu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.560):

Weermevrouw…

Die vriendelijke dame
elke ochtend komen we haar tegen, stralend weer
lichtelijk voorover gebogen lezend autocue
met vriendelijke blik, fijngevlochten
enthousiast glimlachend, met vriendelijke ogen
pittig commentaar gevend over wind, ijs en regen

Zij lijkt op het meisje van hiernaast
al kom ik deze dame, in dagelijks leven, nooit tegen
haar blauwe ogen betogen zeer oprecht
omdat er geen woord is gelogen
ze opleest alleen het voorspellend weer
verzint geen regenbogen

Maar vreemd genoeg ontstaat bij mij
kijkend naar haar vriendelijke gezicht
een beklemmend gevoel van frustratie
alsof achter haar vrolijke façatie
gevuld met vederlichte vlinderlijkheid
meer verscholen zit dan oostenwind en zonneschijn

Misschien is ‘t mijn hooggevoeligheid
abnormaal inzicht dat tot mij spreekt
waardoor ik ‘t anders zie dan werkelijkheid
ik herken in haar ogen een woedende wensorkaan
om onder spotlight van grote shows te staan
met glorie in eeuwig refrein

De hoopvolle strijdt om meer
het niet simpel alleen: ‘weermevrouw’ zijn…