Netgedichten over milieu

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 240):

Transformatie

In de dualiteit van het zogeheten “Zijn”
ervaar ik meerdere kanten van wie ik ben
als ik dit onderken en in mijn hart bewaar
voldoe ik ruimschoots aan mijn innerlijke stem
.
het is niet zo, dat het gelijk staat aan de idee
dat ik er, ook als is het een natuurlijk gegeven,
daar aan wen, nee, ik neem het mee
in al wat ik denk en voel, en zal er mee leren leven
.
zo ook is de mensheid in een fase van ontkenning
wij zijn gericht op uitputting van de natuur,
dus ons zelf,
ooit zal de wereld verder transformeren

ons heersend gedrag zal ooit met wil en ego,
zo denk ik,
meer of geheel ondergeschikt worden
aan een veranderend overheersend gewelf