vol welbehagen jezelf beter laten zien zoveel schoonheid spreekt steeds weer een nieuw uiterlijk ik hou wel van behangen…

de ziel dat is zo'n oud belegen woord ik weet haar niet te vinden tenzij men aan haar komt dan doet zij zeer betrapt 30 november a.d. 2014 dominicus prima adventus begint met 'ad te levavi animam meam': tot u hef ik mijn ziel op…

Blaren op het pad: glimmend herfstkleurenpalet. Een slippertje dreigt.…

Een blauwe reiger stijgt op van het knuppelpad. O schone traagheid.…

soms treft een doener in gedruis rondom een bres waar stilte woont en een zeldzame vogel zingend hem blozen doet…

zo, mevrouw is aangekleed en meneer uitgekleed…

ze zat op Engels, ze zat op Spaans, en nu zit ze op Frans…

fris nog het gras en fier die glinsteringen in novemberlicht…

De rekke staat stil, kijkt dan telkens om, naar mij: heerlijk twijfelen.…

(tanka) Geelgroene bladen van lelietjes der dalen brengen in het bos licht opbeurende vlekjes op triest, gevallen herfstloof.…

dalend zoekt hij in de grote zee een standplaats heft dan de handen hoog en zingt uren lof en dank hees gezongen rijst hij uit het water op en rust in het zand blazend op de oude huid drogen otters zijn voeten…

Vallende vlinder opgeslagen souvenir op een droge plek.…

een aalscholver schouwt vanuit de top van de iep de begane grond overal meent hij te zien het recht van de sterkste…

sinds de najaarszon het won van de zomerzon lijkt ze gevleugeld - haastig en naarstig op zoek naar een restantje nectar…

wees niet bang voor de storm laat maar waaien…

(tanka) Berken op een rij glanzen in de morgenzon, ontvangen telkens een vluchtige penseelstreek: die pimpelmees kringelt rond.…

aan het water wringende berkentakken kaal naar omhoog…

Mensenkind zo klein wordt bemind in zonneschijn lacht de wereld toe.…

Voor de wolkenbreuk dansen de meeuwen sierlijk dan barst de lading.…

(tanka) 'k Wil wat verrichten, ben zwak, maar word bemoedigd: voor mijn beeldend oog vliegt een bij in kringen rond, een krijgspet op haar kopje.…