een gevallen maagd bladert in verleden en tekent haar sterven…

De reiger verkast met een boze schetterschrauw: das Nichts nichtet hier!…

Emmers lopen vol omgeworpen poel verderf verdampende nijd…

achter de drempel wachten een ontstoken blaas en aambeien - een prille lente tussen het verdroogde riet zwemt de zwarte alg misschien elektrisch maar jij wilde toch fietsen tot je jas wegvliegt ik lig op wacht in bed in verkrampte houding mijn hand voor het licht duiven en kraaien stijgen loodrecht de hemel in in de smalle steeg…

Vertrouwde dwaling Maakt mij opeens zeer verward Roken kan niet meer…

Broze tederheid in de lentewind wiegen de vroege bloesems…

Aan de slootkant denkt een ingekeerde spitse kop: Das Nichts nichtet doch!…

Voorkom longkanker! Het sigaretlichtpunt uit! Niet blind zijn, dove(n)!…

ritmische slagen beroeren het trommelvlies schaduw van vleugels…

ik open het raam voor een vroege lentegroet van mijn merelvriend zijn vrolijk getjilp ontnuchtert slaapdronkenheid ogenblikkelijk zacht fluit ik terug met een tweestemmig concert begint onze dag ~~~…

paardenhandelaar vergaloppeert zich steeds weer nachtmerries te koop…

Harteloos gesnoeid nonchalant in groei en bloei bedekt zij wonden…

achtergelaten schaamte wordt stil weggespoeld tranen wankelen…

een gerucht op straat je bent beneden bezig zo kom je boven de modder kniediep het eiland is opgeknapt klaar voor je komst in een starcraft van onmetelijke afmetingen heb je gezeten een grauwe winter zie de knop van de oven slechts een microzon een meerkoetkwartet staat half in het water en danst de winter weg…

met je placematje ruzie om omhooggevallen glazen rode wijn kom denk niet zo diep clowns zijn we toch allemaal hou je ruggengraat mooi klein klein huisje schulpje om te dragen - een geduldig oor de waterdraagster loopt moeilijk maar zegt dat het niets is! boven de singel komt een glijbaan uit een raam wie verwacht mooi weer!…

Authenticiteit, Iets van jezelf herkennen, In iemand anders.…

sluimerende slaap ontwakend bij dageraad gapende dagen…

zwart ademt de maan geblinddoekt na geboorte een schreeuw naar de dood…

Op het achtererf staat de grote ton: wie veel doneert wordt geëerd…

sluimerende slaap ontwakend bij dageraad gapende dagen…