als klaterend goud valt het zonlicht in het bos bron van levenskracht…

de boer keert het gras het landschap krijgt meer lijnen moeder aarde groeit…

bij de lantaarnpaal wacht de nachtvogel op prooi maar de lamp is stuk…

stil dwarrelend blad verandert zwart asfalt in een gouden rivier…

de moniale de doorschijnende onthechte elke nacht hoort zij nog getrippel op de trap…

zie mij hier nu staan in mijn bonte herfstkleuren de mooiste mode…

een groot rood blad vliegt op van de binnenplaats zou ze wel thuis zijn…

op het hoge duin nu al uren loerend een vogelaar terdege verkent hij ons aller gevangenis…

het zit gewoon zo kippen leggen eieren een haan kan dat niet…

voor het slapen gaan druk ik een streepje maanlicht in mijn kussensloop…

wel zestien stippen en dan een invasie van lieveheersbeestjes…

een gevallen blad teken van een stervende en maagd in wording…

hoe omschrijf ik lucht die blauw roze paars rood kleurt en de avond kust…

Zijderups kweker het poppenhuis ontwikkeld spint er garen bij…

bevroren water lijkt op een begaanbaar pad tot je er doorzakt…

als vloeibaar zilver drijft het water in de zon die haar zachtjes streelt…

een bak vol schepen verlangend naar hoogwater ligt stil te wachten…

hij neemt een loopje met mij op de rotonde - die vroege vogel…

wandel in het bos word een met de herfstkleuren laat je zorgen los…

windmolens wieken draaien energiek wind om as naar groene stroom…