verzonken in zichzelf buiten bloeien krokussen wat is het leven…

aquamarijnen doorschijnend water der zee zie, de zeilvis vaart !…

rijden en reizen over vereffenbaar veld rijzen en dalen…

Vliegende V vorm Van verre vleugeldragers Vers luchtspoor actief…

broeikasgassen - ogen tranend als de neus een trage winter…

hoor, de wind huilt mee nu de boom zijn aanhang uitzwaait…

een golvend graanveld ruist na in de avondwind voor de rode zon…

riet ruist langs de kant blond boven donker water dat onrustig klotst…

De man heft het glas, bevende handen spreken een trieste waarheid…

Nachtstille ruimte in de wind een fluistering waar ons kindje droomt…

nachtblauwe schemer de verduistering van licht dagblauw ontkomen…

gakkende ganzen op de laatste weg naar huis van verre een roep!…

als je niet klaar komt met planeten en kometen dan maar meer marsman…

Steeds dezelfde zon Over nieuwe puinhopen Oeroude waarden…

wijd spreiden vlokken witter de wintervelden wintervogel vlucht…

Aarzelende zon en boven zee doorzichtig de rijstwafelmaan…

waar het leed leidt lijdt het leven het leed…

nieuwjaarsavond één jammerende windvlaag en de maan verschijnt bij de kerststal - steeds meer menselijke activiteiten op nieuwjaarsmorgen een stijve klop op de deur voor de thee op bed een witte morgen licht achter de oogleden hemel op friesland na de vuurpijlen geurend naar een hooiberg - de kat komt terug…

De Ceder betreurt haar afgerukte takken naaldendruppelend haar oude wonden zwijgend kerend van de wind in pijnenhuiver felbewogen steunt haar bejaarde takkenpracht onder windkracht acht…

Sneeuwwitte stilte stopt het slapende land toe winter droomt zich warm…