Gezapigheid troef het lood dat losgeschoten de slokdarm in schuift.…

het ongekende verlangen naar roerloosheid voelt de deur dichtslaan wegstervende voetstappen…

ventje leert drummen op oma’s koekjestrommel, tot zij héél hol klinkt…

de betovering van wie wij samen waren is voorgoed voorbij herinneringen als uit een ander leven blijven voor eeuwig maar in dit leven slaat de bladzijde nu om naar een nieuw hoofdstuk zonder jou of ons met alleen mezelf en mij eindelijk weer vrij…

De herfst trekt rimpels op het gezicht van de wind gefronst door regens. Hurken naast een stronk , hunkering naar een woordtolk vrij met een gedachten-wolk. Zonder slapen maakt pennenstreken langer, waakt bij gedichten. Verstilde vragen van tranen in de nevels de lotus troost ze. Witte sterren, hun geisha’s bewaken poorten van…

aan de waterkant - een doorzichtige heli - beekjuffer in nood? met een snoepduik vangt een ijsvogel een visje - breken van water hap in regenboog - beekforel waant zich even wereldkampioen! avondschemering - bevers schillen wat twijgen - diner bij maanlicht net voor ik wil gaan, kijkt een libel in mijn lens - ze blijft én gaat…

De slaap komt maar niet Vier uur al - bijna morgen Vogel fluit haar lied Vijf uur - het is licht Je kunt nog steeds niet slapen Schrijft een klein gedicht Zeven uur - opstaan De slaap komt nu toch niet meer Moeheid laten gaan Koffie en een douche De dag is weer begonnen Geef jezelf een push Je komt er weer door Avond…

Olie op het vuur tot wederzijds genoegen geeft liefde meer schwung…

mijn lieve vrouwe bedacht in ons strobed hoe maitrank te brouwen * ~~~~ mijn lieve vrouwe leerde in ons strobed van maitrank te houen * gemaakt na tip van Guide de Pelsmaeker, die me er op wees, dat in België van witte wijn en lievevrouwebedstro ‘maitrank’ wordt gemaakt. In Nederland bekend als ‘Meiwijn’, vast wel bekend bij…

mistige avond - de verkeersborden spelen weer verstoppertje…

de knappe ransuil sjanst maar zij blijkt eentje van de familie steen…

ik bouwde vroeger een hoge muur van graniet hij staat er nog steeds…

het oude huis kraakt fundamenten verzakken instortingsgevaar…

Vandaag is die dag Achttien jaren zonder jou Altijd in mijn hart…

mistige bosrand een forse kapstok duikt op - een lage oerkreet…

bladeren vallen stuk voor stuk naar beneden en alles blijft heel…

een zebra op zoek kan nergens oversteken maakt zijn eigen pad…

Bijna elke dag brandt in m’n hoofd een kaarsje voor een gemiste…

Als ik ooit een keer echt doorheb hoe te leven, ben ik er dan nog? Als ik eindelijk begrijp hoe het leven gaat, zal het dan nog gaan? Wie kan mij zeggen: Bestaat er tijd van leven zonder verlangen? Zal ik weer dansen als ik het leven liefheb? Of is dat te laat?…

Je kijkt jezelf aan soms krijg je duidelijkheid in je spiegelbeeld…