Bloemen in kransen troosten droeve omstanders in stil eerbetoon.…

laat los, in vrijheid alle gedachten vrij spel laat los, leeg het hoofd…

ogen blijven dicht om beter te kunnen zien uitzicht op inzicht…

de gedachtegang blokkeert de gedachtegang in vrijheid denken de ademhaling het moment is er altijd in vrijheid leven voorbij het houvast ik, de eigen steunpilaar in vrijheid te zijn…

En elke morgen kijk ik op de tulpenboom een éclat-vertoon…

haar lippen nabij verrukkelijkste moment een urn met bloemen de wereld vergaat iedereen is verdwenen alleen zij is er een kostbaar geschenk alleen om te bewaren de openbaring…

iemand liefhebben maakt je zo eenzaam, dacht ze een vuurpijl sterft weg er is niets aan de hand, want hij was niet ziek, zij keek naar haar trouwring er was niemand meer ze deed haar kanten kraag om zij was het die leed…

Doof en hoogbejaard, toch gezwicht voor het maartse al dagen op stap…

Ga gezellig mee, zeven frisse eBikers, toch fiets ik alleen.…

Hoe lang moet je nog? De lucht lijkt vol aasgieren, niet vrij maar willig...…

Een kudde schapen mekkert over landsbelang, door de wol geverfd…

Elastiektwisters ruziën over een knoop, de rek is eruit.…

ik sta stil, en kijk ik voel de donkere wolk ik ren naar het licht…

'Nu vissen wij in de Baai der Neontetra's, mijnheer Slauerhoff.'…

op mijn verjaardag 's ochtends vroeg een aubade van een zanglijster…

Roze flamingo’s staan bijeen in het water op hoge poten…

Een koude appel op de besneeuwde aarde Een merel smikkelt…

vliegen en zweven op de vlucht voor je leven kleuren bewegen!…

Het gouden zwijgen om de stilte te horen Vinger op de mond…

winterse beelden inééngedoken reigers trotseren de kou…