maandagen zet je best voor dag en dauw aan de deur. ze manen immers aan tot aanmodderen. bovendien regent het pijpenstelen op maandagen. dat is algemeen geweten. maandagen blijven dus de aangewezen dagen om alleenstaande dames op te zoeken. met een suikervrij taartje. en om mee te helpen met het opplooien van gestreken zakdoeken.…

op een weekend in France binnen Paris Ballet de Danse had ze eindelijk eens sjans die Fransman heette France Frans had een goeie smoes: savez-vous Irma La Douce petit et peu de rouge? je kan me wat! zei ze pardoes met z’n twee onder de douche? zoek maar een andere snoes ben niet zomaar voor de poes soignée monsieur Flamousse!…

schaam je niet want zelfs campingmensen trekken wel eens aan de verkeerde bel na een stortbad in het donker jij in gedachte blindelings in ons 1-persoonstentje dook wat dacht je dan dat ik gekeerd in mijn blote kont naar de ingang stond? klaar in onze slaapzak te duiken? jij aan mijn bel trok en gelijk tussendoor mijn benen in het…

een halfuurtje doodliggen vond men teveel gezegd heb ik simpelweg overlegd het een verhaal te noemen iets dat te maken heeft met wat geluidloos zoemen binnen een bepaalde tijd dan wel over de dag verspreid liefst binnen vierentwintig uur rijmen is verplicht maar niet achter elkaar dat wordt te zuur en valt men in zwaar verdriet allerlaatst…

zij had alleen haar stem te bitsig aangetrokken Coba Naaktgeboren is zeer volbuikig overtrokken publiek is zich ter plekke wezenloos geschrokken na de eerste uit de hand gelopen strofe weggetrokken…

toch spreken veel anderstaligen iets van onze taal ik luister naar reacties ikke sien kanne nitdie kleedienk kloer von skaatsoers toe fel foel toe fel da eel fel oeranju e nokkus oeranju pien ien ooch so pien mens mit vlak sfaaiu eele tiet anters da Roesiska flak mekaar door von kloer nit wiet bou root kloer flak ollan root wiet…

het psychiatertje na de zoveelste halve gare in kaart te hebben gebracht, in het urinoir, bij het terugschroeven van de voorhuid over zijn eikel en de aldus ontsnappende dampen bewonderend, vroeg het psychiatertje zich gekweld af, of deze stomen, samengeperst in de machinekamer van een dinkytoytreintje, bij machte zouden zijn om dat treintje…

We zullen moeten amputeren, oppert de chirurg achteloos terwijl hij zich laat afleiden door de langbenige stagiaire die kortgerokt door de zaal loopt.…

een nieuwe buurvrouw die domweg tussen neus en lippen door vraagt of jouw rimpels in je genen zitten of dat het een restant is van een losbandig leven? en dan lacherig antwoorden van, zoiets overkomt jou ook als jij tussen neus en lippen door domme vragen afvuurt en zomaar door de buurt wordt uitgekakt ze begreep er totaal niets van en vroeg…

ik kan knikkeren met oliebollen, kristallen mokerhamers smeden. ik kan Europa tot bij Cuba roeien, manieren leren, oud-Chinees en vlot. ik wil filmen in de Onderwereld, sjieke superrijken drek doen drinken. ik durf de koningin een tongzoen draaien, leeuwinnen naar de tandarts dwingen. ik durf bordelen runnen in de hel, chocopasta smeren…

de avond valt uit de lucht en opgeruimd slaakt mijn buurman een zucht…

Toen zij mijn hart gebroken had reed ik huiswaarts op mijn fiets en zocht naar nachtelijke troost in dertien gore kroegen. Dronken van verdriet en vodka en stoned als een aap kwam ik ten val en brak mijn beide polsen en een rib. Geplaagd door ochtendlijke flarden van de kater met een gebroken hart en leden en een verbazend stijf gevoelen…

Langzaam nadert de wolf het huisje van de oude vrouw De lucht van haar urine bereikt hem door de ochtenddauw Behoedzaam sluipt hij naderbij door het openstaande hek Mist en angsten trekken op Speeksel loopt hem in de bek Het is niet de lust voor mensen maar de honger die hem drijft De winter heeft hem hard geslagen Overleven is wat…

“Mevrouw, u vraagt welk werk ik heb gedaan? Ik weet, mevrouw, door minnaars uit te testen, De Jood is met de Indiaan de beste. Maar excuseer mij, voor wij verder gaan.” “Belangrijk is dat u weet wie ik ben: Welnu, mijn naam is Winnetou Cohen.”…

in begin het horten en stoten ontstond totaal geen mededogen had ik van achteren maar ogen achterover teruggefloten kletterend op gevoelige stuit alsmaar ruggelings pijnlijk duiken Michael een poepie laten ruiken daarna is het echt over en uit de laatste keer was me een zeperd het leek wel een salto mortale zoiets krijg je als Jackson…

weet je nog dat jij me vroeg of ik het leuk zou vinden als je nog een keertje danste tussen de schuifdeuren op je rode schoentjes? ik zei, zou je dat nou wel doen met jouw gewicht op leeftijd wij moesten wel lachen je stoof regelrecht op me af gaf een hele dikke natte zoen jij dwarrelde uitgelaten voorbij en ging aan de gang op een…

nu begrijp ik pas waarom er rijen kerels stonden voor die bruine counter waar haar naam vandaan kwam zoals zij daar stond goed geswanjeerd kop voor kop met schwung tevoorschijn toverde het schuimde en ik sloot mij aan cappuccino baby was het wachten waard © Laurens Windig…

Zoals ze waarschuwen voor aanslagen, erg overdreven vond ik dat. Tot vanmorgen, toen lag er een aanslag op m'n mat...…

Op haar pantoffels loopt Hendrickje Stoffels op het Museumplein waar ze wat uit wandelen gaat Verbijsterd staren de kunstminnenden naar het lege doek Maar Hendrickje is dan al verdwenen om de hoek * van de Van Baerlestraat…

Met slechts cup A was zij niet ruim bedeeld, Maar nú heb ik bij haar iets waargenomen…. Dat komt door al die omgevallen bomen, Want reken maar dat dat behoorlijk scheelt…. De wijziging, die ik bij haar bespeur: Een flinke bos met hout nu voor de deur.…