kleurt een hortensia niet blauw wanneer er een lijk onder ligt? altijd al een hekel gehad aan die grafstruiken met wortel en tak heb ik er één verwijderd uit mijn tuin en goed gekeken of er geen botten naar boven kwamen mijn blauwe regen daarentegen is exorbitant gracieus en staat op springen nu…

mijn buurvrouw verderop overgedreven met acteerprestaties valt me op omdat die slachtoffers sterk duiden ene keer zegt ze niks andere keer lacht ze in het wilde weg uiterst overdreven dan heb ik nog niet eens wat gezegd soms schud ik wel ja en nee omdat ze de was buiten hangt tussen de struiken: ze doet wat ze wil dan boomt ze tegen…

om een gedicht te kunnen schrijveN denk ik mij soms te pletteR lijntje naar rechtS lijntje naar linkS waar plaats je dan dE hoofdletteR vooropgestelD heel voldaaN dat die er moet staaN ik denk dan slechtS dat is best wel slinkS…

vijftien mannen in een fort uniform vermoord, warm bloed vloeide niet des vaderlands hun leven met een pennenstreek in een wet verwoord de moordenaars gaan vrij maar men spreekt nog steeds schande over de slavernij…

de leer zegt dat de heer de mens naar evenbeeld heeft geschapen anderen duiden onze afkomst van apen maar wat men ook belooft ik geloof dat de mens een kool wordt gestoofd…

ik zag je in het park tussen alle nieuwe nuances van groen en tere bloesems de wandeling was bleu met de winterblues nog in de kop maar jij ontaardde blozend met een ontknoopje extra, ontgroende mij in de knop…

Nijlpaarden zonder Nijl luipaarden die erg ijverig zijn schildpadden zonder schilden padden die niet meer op hun stoelen zitten wilden meisjes zonder mei en oudere jongens vooral - er is ergens collapse in dit heelal.…

de bocht waaruit ik vloog behoeft geen betoog ik heb aanvaard letterlijk, oog om oog ik ben het waard, uitstekend uiteindelijk ongerijmd zo komt iedereen aan zijn eind, treurend om de dag die nooit meer komt…

moeder mag ik naar de disco nee Yvon wat denk je wel de jongens dáár dat zijn net duivels komen rechtstreeks uit de hel zo’n disco is een poel der zonde zij belagen daar jouw eer het begint met lieve woordjes maar pas op ze willen meer onder invloed van veel drankjes gaan er alle remmen los samen met grijpgrage handjes jij als meisje…

Ik zat in een café met een blondje. Heerlijk was het bier, nog heerlijker haar kontje.…

Soms moet een mens, brutaal zijn, de eerste stap zetten, maar als brutaliteit werkt, is het dan nog wel brutaal? Of is het gewoon normaal?…

Je bent ziekelijk van geest Als je enkel met jezelf feest. En denkt dat alles wat leeft Enkel aan jou aandacht geeft, Egoïsme op zijn allermeest. Het is maar dat u het weet, Dat zo iemand narcist heet.…

Dit gedicht gaat zowaar Over een eenvoudige kwezelaar. Wat is de grote fout? Dat die van nietigheden houdt, Werkt zonder inhoud. Al lijkt heiligheid vaak schijn, Of zal het toch schijnheiligheid zijn?…

met de lippen van Brigitte van Marilyn de titte van Dietrich beide benen en van Gina nog de passie ben ik snel uit m’n jassie…

mijn kater is verzopen en de hond is aan de haal mijn vrouw heeft weer een ander maar waar ‘k het meest van baal dat zijn de kleine dingen, de dingen die ’t ‘m doen zo mis ik al zes dagen mijn link- en rechter schoen dus loop ik op mijn sokken, die zijn al aardig door zij stinken als de neten en zien behoorlijk goor. ook is mijn interlockje…

Ach, achtte ik mijzelve niet zo’n waardig mens en waar mij niet zo zeer bewust van mijnen plicht voorwaar voor ’t vrouwvolk waar ik beslist gezwicht had naar behoren mijn taak niet volbracht naar wens. Edoch, ik wens mij te richten naar het fatsoen zo een eervol man tussen deze burgerij van intrige en schandvlek onbezoedeld vrij mij van kwaad…

Een ambtelijk verzinsel Is het subsidiariteitsbeginsel. Werkt het via een lager orgaan, Begint een hoger er niet aan, Houdt zich er ver vandaan. Zo wil men vermijden Elkaar in de wielen te rijden.…

heb jij ook vroegere herinneringen vraag ik ze schudt haar hoofd en zegt nee ik ook niet zeg ik voorzichtig want jij bent mijn eerste echte grote liefde maak nou maar effies een sinaasappeltje voor me schoon glimlacht ze weet je nog van onze eerste keer vraag ik weer dat weet ik niet meer zegt ze ! zal ik een paar lekkere eitjes voor je bakken…

zij wilde blijven slapen ik kreeg een visioen van vrouwelijke schoonheid op omgewoeld katoen. maar zij las de begeerte in mijn groot- doch zondig hart en sloeg de droom in duigen met: ‘wij slapen wèl apart.’ de wedstrijd was verloren de zege mij ontgaan hoe maakt’ ik onvernederd deez’ afgang ongedaan? ik zei: ‘hier blijven slapen…

lichtblauw, het zwerk wenkt naar een zon die denkt als ik opkom in het oosten werk ik me niet in de nesten maar ik zou zo graag eens opkomen in het westen…