Een varken stelde aan de mens een niet zo domme vraag. Het zei: 'Dag homo sapiens, uw antwoord hoor ik graag. U noemt zichzelf een dierenvriend, maar waarom eet u beest? Dat heeft het dier toch niet verdiend? Het is voor hem geen feest! Vergunt u beesten feest te vieren of maakt het u niks uit? Och, neem ten gunste van de dieren een resoluut…

Een deftige dame uit Leiden is er dol op om te paard te rijden, maar niet overdag – dat zou haar krenken. Groen en geel is haar gelaat als haar paard iets vallen laat - de mensen zouden haar eens kunnen verdenken.…

Er was eens een bij Geen zij maar een hij In werken had hij geen zin Wel in muze en min Hij dichtte mooie zinnen Dichtbij kwam ver Het volk vond hem een ster Uit alle hoeken en raten Ja, zelfs andere staten Vloog men binnen Ook de Koningin genoot Geroerd luisterde Zij en zei: ‘Een kunstenaar als jij Kan mij goed beminnen, Vlieg met…

wijs mij de weg in je lusthof vertel mij waar die toe leidt zeg mij de prijs van toegang maar bovenal geef mij aan hoe ik er beter van word…

In bridgetown zat een schoppenboer te azen op de queen of hearts maar trok steeds the wrong cards. Door te pochen en te snoeven verspeelde hij snel al zijn troeven she did not like him, that's for sure. De hartenkoning van pokerville kwam toen ook bij black jack aan en zag er hartendame staan. Hij zei met z'n gladste poker-face well, i sure…

Het boerenleven was te saai voor een boerinnetje uit Sinaai. Ze had genoeg van drek een aal en wou iets anders gaan proberen, iets zonder gène en zonder kleren. Al vond ze het vroeger een schandaal, nu stript ze tease en danst ze paal.…

Pa ging dood op vakantie in de bergen een heel gedoe met ski en lift Ma zei dan ook had je dat niet thuis kunnen doen…

het zadel uit en op pedalen staan verstand op nul, de blik op wazig turen de helse kramp, de spieren die verzuren dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan helaas, het kan nog erger zijn dan erg de allerergste vorm van hevig lijden waar gieren om je lichaam willen strijden de flanken van de Lange Vijverberg door wanhoop en vermoeidheid overmand…

vanavond ga ik leuk op stap met Marietje een prima meid niks mis mee alleen laat ik mijn handen thuis dan hoeft ze daar tenminste niet om te vragen…

Het voetvolk fietste hem er in elk goal vergiet met bier gewin, ook wieler-wachters staan paraat nadat men over voetbal praat voor tour en tocht door kokend weer pendelt men lustig heen en keert dan zappend bij het voetbal weer. Dus heel sport-lievend Nederland zwaait met een vol Oranje hand en heft gewicht in buiken bol met drink, gelach…

Doekjes. Emmertjes sop. De dichter is vroeg op. Actie! Weg met stofnesten van oude woordenresten. Weg met knipsels en spinsels en vergeten verzinsels, en bladderende bladen in schimmelende laden. En dan die blinde vlekken op onverwachte plekken!…

Dokter, ik kom voor een onderzoek, 'k voel me slecht de laatste dagen. Ik moet veel zweten, heb 't benauwd, ik kan het echt niet meer verdragen. Ik krijg 't spontaan heel warm en koud, mag ik om een ziekenbriefje vragen? Ik voel me slap en lusteloos, er zit geen kracht meer in mijn armen. M'n buik klinkt als een lege doos dus is er ook iets…

meneer als mijn ogen en zinnen mij niet bedriegen bent u van zins mij onherstelbaar te beschadigen onder het mom van belofte tot eeuwige liefde maar u denkt toch niet dat ik helemaal gek ben daar moet iets tegenover staan op schrift notarieel bevestigd ik wens u een goedendag meneer…

(Nederland – Japan 1-0) het was geen wedstrijd om des keizers baard verlies, daar zijn Japanners fel op tegen een schande, men zou harakiri plegen al is zo’n simpel spel dat weer niet waard ze hadden hier liefst roem en eer vergaard en dat Oranje dolgraag kleingekregen dus kwam die keepersfout wat ongelegen zo bleef de nederlaag ze niet…

De dag dat hij ging varen voelde hij zich lusteloos maakte tussen gele leliebladen met beiden handen een doorgang in het kroos, er lichtte een bekend gezicht daar beneden uit zwarte moddergrond langs onversneden plompeblaren,zag een donker trappenhuis, alleen betreden, de jongen die daar doelloos stond en nergens thuis. Verbond z’n…

de nacht is af de lucht verbleekt al de maan legt zich ten ruste ik ontwaak in een zee van gedachten hijs mezelf in een bootje vol koffie zeil het licht tegemoet er is immers beweging genoeg in mijn gedachten ze wegen ook bijna niets het varen door de dag gaat dus behoorlijk vlot…

Ergens, misschien wel prefrontaal, bedenk ik plannetjes in taal. Maar volg ik mijn amygdala, dan zeg ik oei en tralala.…

Wie weet er nog hoe het begon? Iemand die er niet tegen kon, voor wie het klonk als een kanon, die slapen moest op mogadon. Hij kocht een heteluchtballon en zweefde naar de noorderzon. Dat was de schuld van ’t carillon, het carillon, het carillon. Ooit sliep men als een blok beton: van Grote Kerk tot aan ’t station, geen Weesper die niet…

Zo-even ontwaakte ik zo zacht, ik dacht dat ik kon zweven, waar eindigt zwaartekracht tot hoever reikt de macht van leven? Kan ik nog de sterren raken, het hart te groot, totdat ik mijzelf er buiten sloot,verloren in de ruimte van de atmosfeer, aan de gene zijde lonkt de bloeiende heide in kansen op het ritme van de genen heen en…

De dichter verwekt tekst in stilte, verwerkt de kilte in z’n dicht, verbindt zich met het vrouwelijke, verdekt in alle muzen, hij zingt het voort, belooft haar trouw, verkent verrukking van haar schoot en lichaam, verdubbelt de hartslag, de uitputting nabij, door kansen die ze hem bood, zonder berouw en ogenschijnlijk vrij. Vervloekt onomwonden…