inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 53677):

Ik stond met lege handen

Een enk’le kaars, een prentje met een lach
De mensen brachten één voor één een groet
Ze leefden mee en gingen met de stoet
het kerkhof op ten afscheid op die dag.

En ik? Was ik het die het antwoord wist?
Ik stond met lege handen bij de kist.

... Het verstand staat stil bij het verlies aan levens deze dagen. ...


Zie ook: http://www.addframes.com/Hannekevanalmelo

Schrijver: Hanneke van Almelo, 21 jul. 2014


Geplaatst in de categorie: snelsonnet

3,2 met 4 stemmen 245



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:An Terlouw
Datum: 9 sep. 2014
Bericht:Ja Hanneke, het verstand staat inderdaad stil. Blijft moeilijk al zegt men, dat de scherpe kantjes van het verlies eraf gaan! Mooi verwoord


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)