Vak E, rij 11c

het kan even duren
geduld is niet gehinderd door haast

doch schatplichtig aan een geheugen
van grachtwater; slechtziend en doof

nee, dan de heldere beek die eindeloos
woorden herhaalt, de letters spelt

tot in omgewoelde grond, een verzande
oever. Het graf blijkt geruimd

ooit, bij het zilverlicht van de spade op
een doordeweekse morgen

in een nevelkoorts
waar vroeger later werd

vergankelijkheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 3 stemmen 388