inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64610):

Parels aan zee

Zeeën baren vissersdorpen die tot steden wellen,
Mensen kinderen die in kunstenaars vervellen
Hij schilderde maskers die gezichten onthullen
Stranden bleken bonte tableaus te verhullen

Als de noorderwind de kust komt geselen
moeten rolluiken Ensors schatten beschermen
Voor wie belt neemt een mondain kunstenaarshok
grijnzend zijn volks rijhuiswinkelmasker af

Zijn atelier toonde ooit een skyline op mensenmaat
Nu bieden grijze woonbalken zicht op zee
Als andere blokken niet in de weg staan
mogen moeë ogen helend de zee bezeilen

Brits-Vlaamse roots tonen vele kanten van de zee
Amerika lokte zijn vader, die droom verging
Wie de ratrace verliest zinkt voor de burgerij
Geen deemoed voor wie ruikt naar private averij

Als artiest taalde hij levenslang naar erkenning
en vond die alsnog laat met mondjesmaat
Wie zijn tijd overstijgt beroert eerst de lachspieren
Voor vernieuwers lonkt roem achter de einder

De zee bruist van onblusbare levenslust
In Oostende kwam en ging hij en zal hij blijven
inspireren. Zijn erfenis kleurt de stad, met verf
zet hij ons op het verkeerde been en het juiste spoor

Schrijver: Eric Vervaet, 21 jun. 2017


Geplaatst in de categorie: schilderkunst

5,0 met 1 stemmen 224



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)