de wrangheid schreeuwt
deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet boven de
goot
als wolk
blijven zweven
zonder te vergeten
zonder de zinnen
te leggen als tegels
in sentimentele strakheid
de ware wrangheid schreeuwt
in doodgezwegen talen
en de betekenis wreekt zich al
onder te verwachten verhalen van
met fake-pathetiek overladen
onvermogen
der gelogenstrafte daden
en de ontgoocheling
die volgt
op deze woorden
Geplaatst in de categorie: individu
In de kantlijnen van dit ondoordringbare
dichten,
(regensluiers zijn een zegen voor hen die poëzie willen plegen)
opent doorzichtig chagrijn
de dagkoersen plichtmatig
in fletse toonladders;
veroordeeld tot dat afbladderend bewustzijn,
het schrijnend tekort
op deze vuilstort,
waar de mestvaalt van Opa Boer
(die hij nooit had)
een golfresort bleek
bij deed afsteken, (om uit de put te komen)
is dit zijn teken
van leven, in de mogelijk beperkte tijd
(die niet gegeven is,
maar opgelegd)
Wat vast staat,
is dat het twee mensen er zeer aan gelegen lag
deze kwast vrij te laten
op het vervuilde schildersdoek,
wat de wereld alras
in zijn ogen was.
Dus mocht uw zielenpijn
zich verder willen ontwikkelen
door te klagen
zonder diepere lagen
te willen zien,
zoals ik al eerder zei,
als u pijn wilt lijden,
‘de deur staat open’,
wagenwijd.
daar ben je toch zo goed in? Andersgezegd: begrijpend lezen is nauwkeurig volgen
wat er gezegd wordt.
Veel leesplezier!
die volgt
op deze woorden
zonder te zeggen waar het over gaat.
Vaagheid ten top!