Netgedichten

netgedicht (nr. 87.364):

Bij het opstaan

ik spoor mezelf aan tot doen
als een slak die bergen ziet in zijn gevoel
nee, een strijder ben ik niet, verre van koen
menig mens kent die opstap,
het uit bed komen is het doel
.
niet dat ik perse lui ben aangelegd
of dat niemand op mij wacht, ,,,,,,alhoewel
maar goed het is het enige moment op de dag
dat ik het mentaal zonder toekomst stel
.
dit verschijnsel is in brede kringen waargenomen
zelfs wetenschappers hebben zich er over uitgelaten
zij raden aan juist niet te treuzelen
maar daadkrachtig op te stomen
naar het toilet, de ochtendreiniging
en een voeding, wel met mate
.
het komt dus aan op feitelijk iets gaan doen
zonder de voor en tegens tegen elkaar af te wegen
ons denken staat vaak in de weg en remt de actie;
uiteindelijk blijkt mijn dwangmatigheid een zegen