Netgedichten

netgedicht (nr. 87.789):

Callisto en Arcas

ze danste als een witte waas door
het bos of was de witte waas
een vochtige mist die
in de wind door het bos danste

het kind was de rekening

een dansende berin in het bos
op zoek naar vis op zoek naar water
om in te baden op zoek naar
verlossing naar het wit
dat ooit was en nooit meer zal zijn

de berin werd bekeken
met argusogen

ik ben je moeder

ik heb een speer

het dna herkent zichzelf niet
die queeste was ooit doodgelopen

ze voelden zich opgetild en licht
zo licht als beren kunnen zijn

licht en lucht
een hemel een ruimte
twee tekens aan de hemel
in de ruimte langzaam
langzaam om ons ronddansend