Na het loslaten
ik dacht dat loslaten
een handeling was,
een besluit
met moed eronder.
maar het kwam
als regen,
zonder vragen,
zonder uitleg.
ik stond met lege handen,
noemde dat falen —
terwijl het misschien
ruimte was.
alles wat mij droeg
liet mij vallen —
niet om te breken,
maar om te leren
hoe vallen voelt.
ik wist niet wie ik was
zonder zekerheden.
even leek dat niets —
toch bleef iets
achter het zwijgen.
ademhalen,
een zachte naam
die ik nog niet durfde uit te spreken.
nu weet ik
dat ik niet kwijt was
wat verdween,
maar wat niet meer hoefde.
en dat ik zelf
de gloed was
die bleef,
toen de as langzaam koud werd.
Geplaatst in de categorie: overig

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!