ik ben gemaakt
over de slagschaduwen hoorde ik
van tegenvallend licht
waar geen touw aan vast te knopen viel
en met niet meer dan
een verlangzaamd verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was
om hier en vandaag
ver van hen vandaan
een vlaag van een herinnering
aan hun gezichten
een kleine verrichting wellicht
toe te kunnen dichten
er is geen invallend licht
wat een zindering oproept
geen gelaat of contour
geen geur nog
noch een smaak
waarvan ik bovenmatig kwijlen ga
of overstuur raak
ik ben gemaakt
zonder eigen schaduw
en als wraak zal ik
uit de luwte stappen
in opvallend licht leven
3 januari 2026
Geplaatst in de categorie: actualiteit
reflectie 1.8 met 5 stemmen 
167
167
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
van herinnering
aan hun vage silhouetten
op aard' geworpen
zonder eigen schaduw
een vaste voet
op eigen bodem
wachtend in de luwte
op de dag
die hem zal wreken
in een nieuw licht
vormen van licht
en de gekende schaduwen;
de werking van het geheugen
in fases;
taal van Nolens;
een verlangen (?) om te weten
waar je vandaan komt;
de drang naar de vrijheid
om te zijn wie je wil zijn;
o.a.
mijn muts neem ik
als mijn hoed diep af
figuurlijk dan,
en strict privé
en publique
doen enkel
mijn zintuigen mee
mijn ogen als kolen
de brandstof voor
mijn aandachtspanne
en objectconcentratie
in ruimte en tijd
het hier en nu
zijn duo-panelen
waar soms even
ongewild daar en toen
naar binnen glijdt...