Netgedichten

netgedicht (nr. 87.860):

Liefdeslied

Je zachte ziel die mijn tempel zoekt
Ontsnappen mag.
Mijn diepe onrust komt je niet van pas.
Ze blijft woekeren terwijl jij rust
In het feest van je wortels.

Mijn geduldige en mooie moed
Die niks moet.
Je bent niet van mij.
Terwijl je denkt zonder te spreken
En niet kan lijden maar rustig verder leeft.
Ik voel je wijsheid naast mijn diepte
Je houdt me in leven
Je maakt me een beetje gelukkig
Zonder te weten waar ik ben.

Mijn geduldige en mooie kracht.
Je bent niet van mij.

Je bent je eigen wil en niet
Van mij
Wel voor mij.
Voor jou.

... Het gaat over de geliefde die de ander vrij laat als individu en zich niet de andere toeëigent.
De geliefde is eveneens volledig zichzelf zonder dit te hoeven bespreken. ...

Zie ook: https://geen website

Schrijver: Hans Antonneau, 8 januari 2026