Netgedichten

netgedicht (nr. 87.924):

de wekster

ze kwam met woorden binnen
immers haar dageraad werd eerder geboren
dat ligt aan haar zin en drang om te beginnen';
de vroegte zal haar bekoren

de ruimte die zij innam
deed mijn rust bekorten
een schrijfsel was de oorzaak
zij wil zich nog meer op poezie richten

structuur geven aan de dag hoop ik
en ze vraagt daarbij, van zich zelf
beroepsgerichte dichtende gewichten

ze hing in een beeldscherm, boven mij
bekeek me uit een wisselende hoek
soms zag ik een lok, danweer ,
doch even, haar nieuwe eigenstandige look

ik kan er ook anders naar kijken
zoiets dat op verleiding kan lijken
laten zien van geringe lijfelijke kanten
ik spreek enkel over heur haar en aangezicht.
ja, ergens weet ze van wanten

maar toch boven mijn ogen zweefde haar stem
aangeroerd door mijn favoriete warme schuimige ochtenddrank
gehuld in een lichte nevel van schroeiend en gevuld vloeipapier

u snapt dat ik me verklein, als het ware tot een geringe mus
ware het niet dat ik haar kan inpalmen met een enkele kus