Mijn oeuvre
Geen monument.
Losse stenen
die ik achterlaat
om niet te verdwijnen.
Geen nalatenschap
die standhoudt,
alleen adem
die even blijft hangen
op papier.
Ik schrijf niet om te bewaren,
maar om te bewijzen
dat ik hier was—
onvolledig,
breekbaar,
aanwezig.
In elke zin
zit een aarzeling.
In elke stilte
een hart
dat niet wist
hoe te blijven kloppen.
Wie leest,
leest geen verhaal,
maar een lichaam
dat zich heeft uitgespreid
in taal.
Mijn oeuvre
is geen geheel.
Het is wat overblijft
wanneer ik mezelf
uiteen laat vallen.
In woorden
en hoop
dat iemand
de stilte herkent.
20 januari 2026
Geplaatst in de categorie: algemeen

Er is 1 reactie op deze inzending:
gij zijt geen machientje
eindelijk wat licht en lucht
door de kiertjes
die gij zelve verzucht
die gij zelve niet (ver)dicht
maar opengooit
uitstrooit als kruidnoten
als plooien die gij nog
gladstrijken wil
maar vastloopt
in de zelfopgelegde
dril van woord en toon
mijn kritiek is geen hoon
slechts hoop
misschien wel fantasieloze stroop
om de werkelijke
de poëtische Nathaniël
en zijn doopceel te (ver)lichten