inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.228):

daglicht

pijn kruipt door mijn lijf
onzichtbaar voor de mens om me heen
gelukkig is mijn hart een verdragend verblijf,
zeker, ik sta daarin geenszins alleen

een verlangen vloeit niet zomaar weg
het voelt in aanvang weer als nieuw,
maar later blijkt dat daglicht het anders ziet

zo draagt men geluk en schaduw als ervaring mee

missen is ook leven, immers liefde komt en gaat,
afscheid is gewoon geworden
en ligt voorspelbaar in het verschiet


Zie ook: https://www.youtube.com/@...liusDreyfsandtzuSchlamm/shorts

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 2 februari 2026


Geplaatst in de categorie: psychologie

3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 36

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: