daglicht
pijn kruipt door mijn lijf
onzichtbaar voor de mens om me heen
gelukkig is mijn hart een verdragend verblijf,
zeker, ik sta daarin geenszins alleen
een verlangen vloeit niet zomaar weg
het voelt in aanvang weer als nieuw,
maar later blijkt dat daglicht het anders ziet
zo draagt men geluk en schaduw als ervaring mee
missen is ook leven, immers liefde komt en gaat,
afscheid is gewoon geworden
en ligt voorspelbaar in het verschiet
Zie ook: https://www.youtube.com/@...liusDreyfsandtzuSchlamm/shorts
Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 2 februari 2026
Geplaatst in de categorie: psychologie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!